آیه ۱۴ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۱۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۴ سوره یوسف چهاردهمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه پاسخ برادران یوسف در مقابل مخالفت پدر با فرستادن یوسف به همراه آنان آمده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالُوا لَئِنْ أَكَلَهُ الذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّا إِذًا لَخَاسِرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«گفتند: اگر گرگ او را بخورد - درحاليکه ما گروه نيرومندي هستيم - آنگاه زيانکار خواهيم بود»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«گفتند در حالی که ما جوانانی برومند هستیم، اگر گرگ او را بخورد، [ضایع و] زیانکاریم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه داستان یوسف، هنگامیکه پسران یعقوب با مخالفت پدر مواجه شدند، برای راضی کردن او چنین گفتند: «گفتند اگر او را گرگ بخورد با اینکه ما گروه نیرومندی هستیم، ما از زیانکاران خواهیم بود (و هرگز چنین چیزی ممکن نیست.)» به گزارش مکارم، برادران یوسف در برابر دلیل اول مخالفت پدرشان چیزی نگفتند. اما برای دلیل دوم اعلام کردند نمیگذارند که اتفاقی برای یوسف بیفتد و مراقب او هستند. چراکه آنها پسرانی قوی و زورمند بودند و برایشان زشت و ناپسند بود این سخن درباره ایشان گفته شود که در اثر غفلت آنها گرگ یوسف را دریده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۲۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۱۱۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۳۳۱-۳۳۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
