آیه ۶۰ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۶۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۴۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۰ سوره یوسف شصتمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه اشاره شده است به این مطلب که یوسف برادرانش را تهدید کرد که اگر در بازگشت برادر کوچکترشان را با خود نیاورند، به آنها بار اغذیه نخواهد داد و اصلا به او نزدیک نشوند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِهِ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِي وَلَا تَقْرَبُونِ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس اگر او را نزد من نياوريد نزد من پيمانهاي نداريد و ديگر نزد من نياييد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و اگر او را به نزد من نیاورید، نزد من پیمانهای ندارید و نزدیک من نیایید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه تهدید یوسف نسبت به برادرانش چنین بیان شده است:«و اگر او را نزد من نیاورید نه کیل (و پیمانهای از غله) نزد من خواهید داشت و نه (اصلا) نزدیک من شوید!» به گزارش مکارم، از متن دو آیه اخیر اینگونه برداشت میشود که یوسف سعی داشت به هر ترتیبی شده برادرانش، بنیامین برادر کوچکتر را با خودشان به مصر بیاورند. لذا گاهی آنها را با دادن بار اضافهتر ترغیب میکرد و گاهی تهدید میکرد که اگر بنیامین را نیاورند؛ به آنان دیگر کمکی نخواهد کرد و بار غذایی نخواهد داد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۷۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۲۸۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۱۸-۱۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.