آیه ۳۹ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۳۹ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۹ سوره یوسف سی و نهمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. متن آیه ادامه سخن و پاسخ یوسف به دو جوان زندانی است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ أَأَرْبَابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«دوستان زنداني من! آيا خدايان گوناگون بهترند يا خدايي يگانه (و) چيره؟»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«[سپس گفت] ای دو هم زندان من آیا خدایان گوناگون بهتر است یا خداوند یگانه قهار؟»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به ادامه پاسخ یوسف اشاره دارد و چنین میگوید: «ای دوستان زندانی من! آیا خدایان پراکنده بهترند یا خداوند واحد قهار؟» به گزارش مکارم، یوسف با این سخنان خود در حقیقت دلهای آنان را برای پذیرش توحید آماده میکرد. او با تعبیر خواب میخواست به آن دو نفر زندانی بفهماند که تفرقه و پراکندگی از بت پرستی و شرک سرچشمه میگیرد و تنها با چنگ زدن به پرستش خداوند میتوانند خود را از زیر فشار حکومت طاغوت رها کنند و طاغوتیان را از رهبری و تسلط بر جامعه دور سازند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۵۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۲۲۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۴۱۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
