آیه ۲۰ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۲۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۰ سوره یوسف بیستمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به نجات یوسف از چاه و فروختن او به بهایی اندک اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ دَرَاهِمَ مَعْدُودَةٍ وَكَانُوا فِيهِ مِنَ الزَّاهِدِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و او را به پول ناچيزي (و تنها) به چند درهم فروختند و نسبت به او بيعلاقه بودند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«او را به ثمن بخس فروختند، به چند درهم اندکشمار، و به [کار و بار] او بیعلاقه بودند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در شرح داستان زندگی یوسف و بیان نجات او از چاه چنین میگوید: «و او را به بهای کمی [چند درهم] فروختند و نسبت به (فروختن) او بیاعتنا بودند.» به گزارش مکارم، پس از نجات یوسف از چاه، سرانجام او به بهایی ناچیز و کم فروخته شد. اما اینکه فروشندگان چه کسانی بودند؛ میان مفسران اختلاف نظر وجود دارد. برخی از برادران او نام بردهاند و گروهی نیز معتقدند که همان کاروانیان اقدام به این کار کردند. چراکه در آیه قبل نیز سخنی از برادران او نیست و تمام ضمایر جمع در آیه به کاروانیان برمیگردد. به گفته مکارم، «بخس» در اصل به معنی این است که چیزی را با ستمگری کم کنند و اینکه یوسف را به چند درهم فروختند به این جهت بود که میخواستند سرّشان آشکار نشود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۳۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۱۱۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۳۵۵-۳۵۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
