آیه ۶۷ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۶۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۴۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۷ سوره یوسف شصت و هفتمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه ناظر به سفارش یعقوب به پسرانش در هنگام حرکت به سمت مصر است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَقَالَ يَا بَنِيَّ لَا تَدْخُلُوا مِنْ بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُتَفَرِّقَةٍ ۖ وَمَا أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ ۖ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و گفت: اي پسران من! از يك در داخل نشويد، بلكه از درهاي گوناگون وارد شويد، و نميتوانم چيزي را كه خداوند مقرر كرده است از شما دور كنم، فرمانروايي و حكم از آن خداست، بر او توكل كردهام و توكل كنندگان بايد بر او توكل نمايند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و گفت فرزندان من، از یک دروازه وارد نشوید و از دروازههای گوناگون وارد شوید، و البته شما را از قضای [ناگوار] الهی باز نتوانم داشت، حکم جز از آن خداوند نیست، بر او توکل کردم و اهل توکل باید بر او توکل کنند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه داستان یوسف و برادرانش، قرآن ماجرا را اینگونه شرح میدهد: «(هنگامی که میخواستند حرکت کنند، یعقوب) گفت فرزندان من! از یک در وارد نشوید، بلکه از درهای متفرق وارد گردید و (من با این دستور) نمیتوانم حادثهای را که از سوی خدا حتمی است از شما دفع کنم، حکم و فرمان تنها از آن خدا است. بر او توکل کردهام و همه متوکلان باید بر او توکل کنند.» به گزارش مکارم، هنگامیکه پسران یعقوب خواستند از شهر خارج شده و سفر خود را آغاز کنند، پدر به آنها سفارش مؤکد کرد که به وقت ورود به مصر همگی از یک در وارد نشوند؛ بلکه از درهای مختلف وارد شوند. برخی مفسران درباره این جمله آوردهاند که علت این دستور آن بود که برادران یوسف همگی از جمال کافی برخوردار بودند و هم قامتهای رشیدی داشتند. لذا پدر نگران بود که با ورود همزمان این یازده پسر توجه مردم مصر را جلب کرده و چشم زخمی به فرزندانش برسد.برخی نیز گفتهاند از حسد حاسدان نسبت به فرزندانش بیم داشت که در دستگاه حکومت سعایت کنند و باعث گرفتاری و سوء ظن دیگران به آنان شوند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۸۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۲۸۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۲۹-۳۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.