آیه ۷۰ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۷۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۴۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۰ سوره یوسف هفتادمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به نقشهای که یوسف برای نگه داشتن بنیامین در نزد خودش کشید، اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَارِقُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و هنگامي كه آذوقه را برايشان پيمانه كرد پيمانه را در بار برادرش نهاد آنگاه ندا دهندهاي ندا داد: اي كاروانيان! شما دزديد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون ساز و برگ آنان را آماده ساختند [به فرمان یوسف] جام [پادشاه] را در خرجین برادرش [بنیامین] گذاشت سپس منادی ندا در داد که ای کاروانیان شما دزدید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن ادامه داستان ملاقات یوسف و بنیامین را چنین شرح داده است: «و هنگامی که بارهای آنها را بست ظرف آبخوری ملک را در بار برادرش قرار داد. سپس کسی صدا زد: ای اهل قافله شما سارق هستید!» به گزارش مکارم، یوسف برای اینکه بنیامین را در نزد خودش نگه دارد؛ اینگونه چاره اندیشید که دستور داد ظرف آبخوری پادشاه را در بار بنیامین بگذارند و سپس یکی از مأمورانش صدا زد و قافله آنان را دزد و سارق نامید.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۸۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۲۸۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۳۴-۳۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
