آیه ۲۹ سوره یوسف

آیه ۲۹ سوره یوسف

مشخصات قرآنی
نام سوره	یوسف
تعداد آیات سوره	۱۱۱
شماره آیه	۲۹
شماره جزء	۱۲
شماره حزب	۴۸
اطلاعات دیگر
{{{page}}} آیه قبل	آیه بعد {{{page}}}

آیه ۲۹ سوره یوسف بیست و نهمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. آیه اشاره دارد به سخنان و چشم‌پوشی عزیز مصر از ماجرای یوسف و زلیخا مبنی بر اینکه باید این کار مخفی بماند و دیگران از آن اطلاع نیابند.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:

 يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَا ۚ وَاسْتَغْفِرِي لِذَنْبِكِ ۖ إِنَّكِ كُنْتِ مِنَ الْخَاطِئِينَ  

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:

«(عزيز مصر گفت:) اي يوسف! از اين ماجرا در گذر (و تو نيز اي زن!) براي گناهت آمرزش بخواه که تو از خطاکاران بوده‌اي»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:

«اما یوسف تو از این ماجرا درگذر، و [اما] تو ای زن برای گناهت استغفار کن، چرا که از خطاکاران بوده‌ای‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در ادامه داستان یوسف، به سخنان عزیز مصر اشاره دارد که به یوسف گفت: «یوسف! از این موضوع صرف‌نظر کن و تو ای زن نیز از گناهت استغفار کن که از خطاکاران بودی.» به گزارش مکارم، از سخنی که عزیز مصر به یوسف و زلیخا گفت، معلوم می‌شود که او ترس از ریختن آبرویش و رسوایی داشت و دلش نمی‌خواست این ماجرا برای دیگران بازگو و آشکار شود. لذا صلاح دید که فعلا بر آن اتفاق سرپوش بگذارد و دیگر پیگیر ماجرا نشود. به گفته مکارم، برخی مفسران این سخنان را به همان شاهد نسبت داده‌اند که از نظر او دلیلی بر این احتمال وجود ندارد. مخصوصا که این جمله بعد از گفتار عزیز مصر عنوان شده است.

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.

پانویس

منابع

• خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
• رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
• طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
• مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.