آیه ۱۲ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۱۲ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۲ سوره یوسف دوازدهمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به سخن برادران یوسف اشاره دارد که از یعقوب خواستند یوسف را به همراه آنان به صحرا بفرستد تا مشغول بازی شود و تأکید کردند که مراقبش هستند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«او را فردا با ما بفرست تا بخورد و بازي کند، و ما نگاهبان و مراقب وي خواهيم بود»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«او را فردا همراه ما بفرست تا بگردد و بازی کند و ما مراقب او هستیم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیات قبل، قرآن سخن برادران یوسف در حضور یعقوب را چنین بازگو کرده است: «او را فردا با ما (بخارج شهر) بفرست تا غذای کافی بخورد و بازی و تفریح کند و ما حافظ او هستیم.» به گزارش مکارم، برادران یوسف برای اجرای نقشه خود سعی میکردند که قیافه حق به جانب و دلسوز یوسف به خود بگیرند تا پدر به آنها اعتماد کند و از سوی دیگر در مقابل خودِ یوسف تقاضایشان را مطرح کردند تا او نیز با اصرار از پدر بخواهد که اجازه دهد با برادرانش به خارج از شهر برود و مشغول بازی و گردش و تفریح شود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۲۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۱۱۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۳۳۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
