بدون تصویر

آیه ۴۴ سوره یوسف

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۲۴ توسط Roshana (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۴۴ سوره یوسف
مشخصات قرآنی
نام سورهیوسف
تعداد آیات سوره۱۱۱
شماره آیه۴۴
شماره جزء۱۲
شماره حزب۴۸
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴۴ سوره یوسف چهل و چهارمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. آیه ناظر به پاسخ معبران و اشراف مصر به پادشاه مصر است که اظهار بی اطلاعی از تعبیر خواب پادشاه کردند.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 قَالُوا أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ ۖ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ الْأَحْلَامِ بِعَالِمِينَ آیهٔ ۴۴ از سورهٔ ۱۲ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«گفتند: (اين خوابها از زمرۀ) خوابهاي پريشان است و ما از تعبير آن آگاه نيستيم»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«گفتند [اینها] خوابهای پریشان است و ما دانای تعبیر خوابها[ی پریشان‌] نیستیم‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن پاسخ درباریان و معبران بزرگ مصر به پادشاه را چنین بیان کرده است: «گفتند: خواب‌های پریشان و پراکنده است و ما از تعبیر اینگونه خواب‌ها آگاه نیستیم!» به گزارش مکارم، اطرافیان پادشاه مصر به خواب او نسبت خواب‌های پریشان دادند و از تعبیر آن اظهار بی اطلاعی کردند. به گفته مکارم، در لغت «اضغاث» (جمع ضِغث) به معنای یک بسته از هیزم یا گیاه خشکیده یا سبزی یا چیز دیگر است و «احلام« (جمع حُلُم) به معنی خواب و رؤیا است، بنابراین «اضغاث و احلام» به معنی خواب‌های پریشان و مختلط است، گویی از بسته‌های گوناگونی از اشیاء متفاوت تشکیل شده است. از انجایی که کلمه «الاحلام» که در جمله «ما نَحْنُ بِتَأْوِیلِ الْأَحْلامِ بِعالِمِینَ‌» آمده با الف و لام عهد است، اشاره به این مطلب است که ما قادر به تأویل اینگونه خواب‌ها نیستیم.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.