آیه ۱۰۷ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۱۰۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۰۷ سوره یوسف صد و هفتمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه هشدار به کسانی است که از آیات الهی رویگردانند و در اعمالشان مشرکند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَفَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آيا ايمن هستند از اين كه عذاب فراگيري از سوي خدا آنان را دربرگيرد، يا ناگهان قيامت به سراغشان بيايد، درحاليكه غافل و بيخبر باشند؟!»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آیا ایمناند از اینکه عذاب فراگیری از سوی خداوند بر آنان فرود آید، یا قیامت ناگهان برایشان فرارسد و آنان ناآگاه باشند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا به کسانی که ایمان نمیآورند، چنین هشدار داده است:«آیا از این ایمن هستند که عذاب فراگیری از ناحیه خدا به سراغ آنها بیاید یا ساعت رستاخیز ناگهان فرا رسد در حالی که آنها متوجه نیستند؟!» به گزارش مکارم، در آخرین آیه موردبحث، آنانی را که ایمان نمیآورند نسبت به عذاب الهی یا فرارسیدن ناگهانی قیامت هشدار میدهد و آنان را نسبت به اینها ایمن نمیداند. به گفته مکارم، در لغت «غاشیة» به معنی پوشنده و پوشش است و منظور در اینجا بلا و مجازاتی است که همه بدکاران را فرا میگیرد. منظور از «ساعة»قیامت است چنان که در بسیاری دیگر از آیات قرآن به همین معنی آمده است، ولی این احتمال نیز وجود دارد که «ساعة» کنایه از حوادث هولناک بوده باشد. چرا که در آیات قرآن مکرر آمده است؛ شروع قیامت با یک سلسله حوادث فوقالعاده هولناک، همچون زلزلهها و طوفانها و صاعقهها همراه است، یا اشاره به ساعت مرگ بوده باشد، ولی از نظر مکارم تفسیر اول نزدیکتر به نظر میرسد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۵۱۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۳۷۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۹۲-۹۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
