آیه ۱ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۱ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱ سوره یوسف یکمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. این سوره با «حروف مقطعه» الر آغاز و سپس به بیان عظمت آیات قرآن پرداخته شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«به نام خداوند بخشندة مهربان، الف، لام، را اين آيههاي کتاب روشن است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«به نام خداوند بخشنده مهربان، الر الف لام راء اینها آیات کتاب روشنگر است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث درباره جایگاه و عظمت آیات قرآن چنین آورده است: «آن آیات کتاب آشکار است.» به گزارش مکارم، در این آیه قرآن را كتابى روشنى بخش و آشكار كننده حق از باطل و نشان دهنده صراط مستقيم و راه پيروزى و نجات معرفی میکند. نکته جالب توجه اینست که در این آيه از اسم اشاره به دور (تلک) استفاده شده است كه نظیر آن در آغاز سوره بقره و بعضی دیگر از سورههای قرآن نیز آمده است. به گفته مکارم، این گونه تعبیرات همگی اشاره به عظمت این آیات دارد. (یعنی آن چنان بلند و والا است كه گویی در نقطه دور دستی قرار گرفته است.)[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۱۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۹۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۲۹۸-۲۹۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
