بدون تصویر

آیه ۴۵ سوره یوسف

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۴۵ سوره یوسف
مشخصات قرآنی
نام سورهیوسف
تعداد آیات سوره۱۱۱
شماره آیه۴۵
شماره جزء۱۲
شماره حزب۴۸
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴۵ سوره یوسف چهل و پنجمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در آیه به این مطلب اشاره شده که آن جوان زندانی نجات یافته، ناگهان به یاد یوسف افتاد و قصد کرد برای پرسیدن تعبیر خواب پادشاه مصر به زندان برود.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَقَالَ الَّذِي نَجَا مِنْهُمَا وَادَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ أَنَا أُنَبِّئُكُمْ بِتَأْوِيلِهِ فَأَرْسِلُونِ آیهٔ ۴۵ از سورهٔ ۱۲ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و کسي که از آن دو نفر نجات پيدا کرده بود بعد از مدتها به ياد آورد (و) گفت: من شما را از تعبير آن باخبر مي‌کنم، مرا بفرستيد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و آن کسی از آن دو تن که رهایی یافته بود، و پس از مدتی [درخواست یوسف را] به یاد آورده بود، گفت من شما را از تعبیر آن آگاه می‌سازم، پس مرا [به زندان یوسف‌] بفرستید»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن از سخنان آن جوان زندانی نجات یافته اینگونه خبر می‌دهد و می‌گوید: «و آن یکی از آن دو نفر که نجات یافته بود –و بعد از مدتی متذکر شد– گفت :من تأویل‌ آن را به شما خبر می‌دهم. مرا به سراغ (آن جوان زندانی بفرستید).» به گزارش مکارم، پس از اینکه معبران بزرگ پادشاه نتوانستند خواب او را تعبیر کنند، ساقی پادشاه به یاد دوست زندانی‌اش یوسف افتاد و به سلطان و درباریان گفت به زودی تأویل خواب پادشاه را به آنها خبر خواهد داد. به گفته مکارم، جمله «فارسلون» (مرا به سراغ او بفرستید) ممکن است اشاره به این باشد که یوسف در زندان ممنوع الملاقات بوده و او می‌خواست از شاه و اطرافیان برای این کار اجازه بگیرد.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.