آیه ۴۶ سوره یوسف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۶ سوره | '''آیه ۴۶ سوره یوسف''' چهل و ششمین [[آیه]] از دوازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. اشاره آیه به آمدن ساقی پادشاه به نزد [[یوسف]] در زندان و پرسیدن [[تعبیر خواب]] پادشاه [[مصر]] است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در آیه، سخنان ساقی پادشاه خطاب به یوسف را چنین بیان کرده است: «یوسف، ای مرد بسیار راستگو! درباره این [[خواب]] اظهار نظر کن که هفت گاو چاق را هفت گاو لاغر میخوردند و هفت خوشهتر و هفت خوشه خشکیده، تا من به سوی مردم بازگردم تا آنها آگاه شوند.» به گزارش مکارم، ساقی پادشاه به زندان آمد و با اینکه نسبت به او بیوفایی کرده بود، اما با اطمینان از بزرگواری یوسف، برای او شرح خواب پادشاه را داد و از او تعبیر خوابش را خواست. به گفته مکارم، کلمه «الناس» ممکن است اشاره به این باشد که خواب شاه به عنوان یک حادثه مهم روز، به وسیله اطرافیان متملق و چاپلوس، در بین مردم پخش شده بود و این نگرانی را از دربار به میان توده کشانده بودند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۲۵|ج=۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۹
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۴۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۶ سوره یوسف چهل و ششمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. اشاره آیه به آمدن ساقی پادشاه به نزد یوسف در زندان و پرسیدن تعبیر خواب پادشاه مصر است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يُوسُفُ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ أَفْتِنَا فِي سَبْعِ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعِ سُنْبُلَاتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَاتٍ لَعَلِّي أَرْجِعُ إِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«اي يوسف! اي بسيار راستگو! دربارۀ هفت گاو فربه که هفت گاو لاغر آنها را ميخورند، و (دربارۀ) هفت خوشۀ سبز و هفت خوشۀ خشک به ما پاسخ ده تا اينکه من بهسوی مردم برگردم، اميد است آنان بدانند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«ای یوسف، ای صدیق، درباره [خواب] هفت گاو ماده فربه که هفت [گاو] لاغر آنها را میخورند و هفت خوشه سرسبز و هفت دیگر که خشک بودهاند، به ما نظر بده، تا به سوی مردم[ی که منتظرند] برگردم، باشد که باخبر شوند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه، سخنان ساقی پادشاه خطاب به یوسف را چنین بیان کرده است: «یوسف، ای مرد بسیار راستگو! درباره این خواب اظهار نظر کن که هفت گاو چاق را هفت گاو لاغر میخوردند و هفت خوشهتر و هفت خوشه خشکیده، تا من به سوی مردم بازگردم تا آنها آگاه شوند.» به گزارش مکارم، ساقی پادشاه به زندان آمد و با اینکه نسبت به او بیوفایی کرده بود، اما با اطمینان از بزرگواری یوسف، برای او شرح خواب پادشاه را داد و از او تعبیر خوابش را خواست. به گفته مکارم، کلمه «الناس» ممکن است اشاره به این باشد که خواب شاه به عنوان یک حادثه مهم روز، به وسیله اطرافیان متملق و چاپلوس، در بین مردم پخش شده بود و این نگرانی را از دربار به میان توده کشانده بودند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۶۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۲۴۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۴۲۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
