آیه ۴۴ سوره یوسف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۴ سوره یوسف''' چهل و چهارمین [[آیه]] از دوازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۴ سوره یوسف''' چهل و چهارمین [[آیه]] از دوازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. آیه ناظر به پاسخ معبران و اشراف [[مصر]] به پادشاه مصر است که اظهار بی اطلاعی از [[تعبیر خواب]] پادشاه کردند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] پاسخ درباریان و معبران بزرگ مصر به پادشاه را چنین بیان کرده است: «گفتند: خوابهای پریشان و پراکنده است و ما از تعبیر اینگونه خوابها آگاه نیستیم!» به گزارش مکارم، اطرافیان پادشاه مصر به [[خواب]] او نسبت خوابهای پریشان دادند و از تعبیر آن اظهار بی اطلاعی کردند. به گفته مکارم، در لغت «اضغاث» (جمع ضِغث) به معنای یک بسته از هیزم یا گیاه خشکیده یا سبزی یا چیز دیگر است و «احلام« (جمع حُلُم) به معنی خواب و [[رؤیا]] است، بنابراین «اضغاث و احلام» به معنی خوابهای پریشان و مختلط است، گویی از بستههای گوناگونی از اشیاء متفاوت تشکیل شده است. از انجایی که کلمه «الاحلام» که در جمله «ما نَحْنُ بِتَأْوِیلِ الْأَحْلامِ بِعالِمِینَ» آمده با الف و لام عهد است، اشاره به این مطلب است که ما قادر به [[تأویل]] اینگونه خوابها نیستیم.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۲۳-۴۲۴|ج=۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۲۴
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۴۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۴ سوره یوسف چهل و چهارمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه ناظر به پاسخ معبران و اشراف مصر به پادشاه مصر است که اظهار بی اطلاعی از تعبیر خواب پادشاه کردند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالُوا أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ ۖ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ الْأَحْلَامِ بِعَالِمِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«گفتند: (اين خوابها از زمرۀ) خوابهاي پريشان است و ما از تعبير آن آگاه نيستيم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«گفتند [اینها] خوابهای پریشان است و ما دانای تعبیر خوابها[ی پریشان] نیستیم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن پاسخ درباریان و معبران بزرگ مصر به پادشاه را چنین بیان کرده است: «گفتند: خوابهای پریشان و پراکنده است و ما از تعبیر اینگونه خوابها آگاه نیستیم!» به گزارش مکارم، اطرافیان پادشاه مصر به خواب او نسبت خوابهای پریشان دادند و از تعبیر آن اظهار بی اطلاعی کردند. به گفته مکارم، در لغت «اضغاث» (جمع ضِغث) به معنای یک بسته از هیزم یا گیاه خشکیده یا سبزی یا چیز دیگر است و «احلام« (جمع حُلُم) به معنی خواب و رؤیا است، بنابراین «اضغاث و احلام» به معنی خوابهای پریشان و مختلط است، گویی از بستههای گوناگونی از اشیاء متفاوت تشکیل شده است. از انجایی که کلمه «الاحلام» که در جمله «ما نَحْنُ بِتَأْوِیلِ الْأَحْلامِ بِعالِمِینَ» آمده با الف و لام عهد است، اشاره به این مطلب است که ما قادر به تأویل اینگونه خوابها نیستیم.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۶۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۲۴۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۴۲۳-۴۲۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
