آیه ۱۳ سوره یوسف
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یوسف | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۱۳ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۳ سوره یوسف سیزدهمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به پاسخ یعقوب به درخواست پسرانش اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالَ إِنِّي لَيَحْزُنُنِي أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ وَأَخَافُ أَنْ يَأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَأَنْتُمْ عَنْهُ غَافِلُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«گفت: اگر او را ببريد اندوهگين ميگردم، و ميترسم درحاليکه شما از او غافل هستيد گرگ وي را بخورد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«[یعقوب] گفت اینکه شما ببریدش مرا اندوهگین میکند و میترسم که شما از او غافل شوید و گرگ او را بخورد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، سخن یعقوب در جواب تقاضای پسرانش را چنین آورده است: «(پدر) گفت من از دوری او غمگین میشوم و از این میترسم که گرگ او را بخورد و شما از او غافل باشید!» به گزارش مکارم، یعقوب برای اینکه پسرانش را متهم به قصد سوء نکند، دو دلیل را برای رد درخواست آنان بیان کرد. نخست آنکه دوری یوسف برایش سخت و غمانگیز بود و دوم اینکه بر جان فرزندش میترسید. چراکه بیابانهای اطراف پر از گرگ بود و طبیعی بود که پدر میترسید در غفلت برادران، گرگ یوسف را بدرد. لذا از متن آیه برمیآید که یعقوب راضی به این کار نبود و مخالفتش را نیز ابراز کرد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۲۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۱۱۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۳۳۰-۳۳۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یوسف»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
